Dla autorów

ZASADY REDAKCYJNE

  1. Artykuły nadsyłane do czasopisma nie mogą być wcześniej opublikowane, nie mogą także być przedmiotem postępowania kwalifikującego je do publikacji w innym czasopiśmie lub wydawnictwie.
  2. Autorzy nie otrzymują honorarium autorskiego za przekazane artykuły.
  3. Redakcja przyjmuje do druku teksty przygotowane w języku polskim lub w językach obcych tzw. kongresowych: angielskim, niemieckim i rosyjskim.
  4. Zgłaszane artykuły powinny być przygotowane zgodnie z wymogami edytorskimi zamieszczonymi na stronie internetowej czasopisma.
  5. Do zgłaszanego artykułu powinna być dostarczona deklaracja autorska (w przypadku pracy zbiorowej deklarację wypełnia i podpisuje osoba zgłaszająca artykuł; dokument należy przesłać na adres redakcji, wskazany poniżej).
  6. Artykuły należy przesyłać wyłącznie w  wersji elektronicznej na adres: scientific@pwsz.chelm.pl.
  7. Redakcja zastrzega sobie prawo wyboru artykułów do czasopisma. Kryterium wyboru jest jakość i spójność merytoryczna artykułu.

ZASADY ETYKI

  1. Wypełniając najwyższe standardy redakcyjne czasopismo zapewnia jawność informacji o podmiotach przyczyniających się do powstania publikacji. Aby przeciwdziałać przypadkom nierzetelności naukowej redakcja wdraża następujące rozwiązania:
    1. Autorzy publikacji zobowiązani są do ujawnienia wkładu poszczególnych Autorów w powstanie publikacji (ich afiliacji oraz kontrybucji w powstanie koncepcji, założeń, metod wykorzystywanych przy powstaniu publikacji); główną odpowiedzialność za dostarczone informacje ponosi Autor zgłaszający artykuł;
    2. wszelkie wykryte przypadki łamania i naruszania zasad etyki obowiązujących w nauce oraz przejawy nierzetelności naukowej takie jak „ghostwriting” i „guest authorship” będą demaskowane, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów.
  2. Zgodnie z definicją Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego www.nauka.gov.plz „ghostwriting” mamy do czynienia wówczas, gdy ktoś wniósł istotny wkład w powstanie publikacji, bez ujawnienia swojego udziału jako jeden z Autorów lub bez wymienienia jego roli w podziękowaniach zamieszczonych w publikacji.
  3. Z „guest authorship” („honorary authorship”) mamy do czynienia wówczas, gdy udział Autora jest znikomy lub w ogóle nie miał miejsca, a pomimo to jest autorem/współautorem publikacji.

INSTRUKCJA EDYTORSKA

Teksty powinny być przygotowane według następujących zasad:

  1. Teksty należy napisać czcionką Times New Roman, rozmiar 12, przypisy – 10,  interlinia – 1,5 z zastosowaniem marginesów 2,5 cm.
  2. Łączna liczba znaków w tekście: max. 23.000 (włącznie z bibliografią i streszczeniami).
  3. Układ pierwszej strony artykułu: z lewej strony u góry imię i nazwisko autora, a także nazwa i adres instytucji, e-mail. Poniżej na osi tytuł w języku publikacji i angielskim. Wszystkie elementy pismem tekstowym, nie wersalikami. Poniżej streszczenie w języku publikacji i angielskim (max. po 500 znaków), oraz słowa kluczowe w języku publikacji i angielskim.
  4. Tytuły dzieł i dokumentów:
    1. rękopisy: oryginalne tytuły dokumentów, referatów itp. piszemy w cudzysłowie,
    2. tytuły dzieł i dokumentów drukowanych piszemy kursywą.
  5. Pisownia imion, nazwisk i innych wyrażeń określających osoby.
    Stosujemy oryginalną pisownię imion i nazwisk w ojczystym języku osób wzmiankowanych, w wypadku imion i nazwisk słowiańskich zapisanych cyrylicą stosujemy transliterację. Imiona osób po raz pierwszy wzmiankowanych w tekście lub narracyjnym fragmencie przypisu powinny być przytoczone w pełnym brzmieniu. W innych przypadkach podaje się inicjały imion i nazwisko lub – w przypadku postaci znanych albo często wymienianych w tekście – tylko nazwisko. W recenzjach słowo „Autor” piszemy wielką literą, o ile odnosi się do autora recenzowanej pracy.
  6. Wyrazy pochodzenia obcego zapisujemy kursywą: sensu stricte, stricte, idée fixe, à propos.
  7. Dywiz i myślnik:
    1. dywiz (znak pisarski oznaczony znakiem „”) stosujemy do:
      • łączenia przymiotników np. matematyczno-fizyczna,
      • łączenia nazw miejscowości np. Skarżysko-Kamienna,
      • łączenia nazwisk dwuczłonowych np. Zgłobicka-Gierut,
      • do łączenia przedrostków z rzeczownikami pisanymi wielką literą, np. nie-Polak,
    2. myślnik (znak pisarski oznaczony znakiem „–”) stosujemy do wypunktowań, w zdaniach wtrąconych, dialogach, w tabelach.
  8. Stosowanie skrótów, zapis dat, liczebniki.
    1. W tekstach stosujemy ogólnie przyjęte skróty: itd., m.in., r., w.
    2. Zapisywanie dat w tekście:
      • miesiąc słownie, np. 14 marca 1971 r.;
      • przy różnych stylach (kalendarzach): 10/20 maja 1589 r., ale 27 II/11 III 1896 r.;
      • okresy od do: np. 1–10 maja 1900 r., l maja – 10 czerwca 1900 r.;
      • w datach wtrąconych w nawiasie miesiąc podaje się liczbą rzymską i nie stosuje się skrótu r. na końcu, np. (1 V 1826).
    3. Daty w przypisach:
      • miesiąc liczbą rzymską, np. 5 III 1900 (nie dotyczy cytatów i fragmentów narracyjnych);
      • w razie braku daty dziennej miesiąc zawsze słownie, np. w marcu 1825 r.
    4. Pisownia określeń „wiek”, „rok”:
      • przed – rozwinięte, np. w wieku XVI, w roku 1928;
      • po – skrócone, np. w XVI w., w 1928 r.
    5. W określeniach typu „w drugiej połowie”, „lata osiemdziesiąte” nie używa się cyfr.
    6. Liczebniki:
      • zapis cyfrowy z oddzielaniem spacją rzędów wielkości, np. 1234, 11 456, 234 567;
      • zapis cyfrowy z zastosowaniem skrótów: tys., mln, mld, np. 2 tys., 5 mln, 10 mld.
  9. Piktogramy:
    1. % między cyfrą a znakiem procentu nie ma spacji np. 7%, 100%,
    2. § po paragrafie jest spacja np. § 3.
  10. Przypisy dolne. Numery przypisów umieszczamy w górnej frakcji, bez nawiasów, kropek itp.
  11. Opisy bibliograficzne:
    1. W bibliografii stosujemy styl APA (AMERICAN PSYCHOLOGICAL ASSOCIATION – www.apastyle.org).
    2. W nawiasie okrągłym wpisujemy nazwisko autora oraz rok ukazania się publikacji, numery stron podawane są w przypadku dosłownego cytowania tekstu. Zgodnie z Standardem APA nazwiska, rok oraz numery stron oddzielone są przecinkiem:
      Pojęcie podmiotowości jest więc nierozerwalnie związane z koncepcją człowieka ujmowanego jako osoba, czyli tą, którą spotykamy na gruncie psychologii humanistycznej, gdzie „człowieka nie traktują jedynie jako biologiczny organizm modyfikowany przez doświadczenie i kulturę, ale jako osobę, byt zdolny do wartościowania swego istnienia i wyznaczania jego sensu, znaczenia i kierunku działania” (Uchnast, 1987, p. 78).
    3. Cudzysłowy w cytatach: generalnie podwójne (dół – góra): «Czegóż można być pewnym?»
    4. Jeżeli publikacja posiada dwóch autorów podajemy ich nazwiska oddzielone są przecinkiem np. (Kowalski, Mazur, 2010, p.12).
    5. Gdy publikacja posiada trzech, czterech lub pięciu autorów, w pierwszym cytowaniu wymieniamy wszystkich: (Kowalski, Nowak, Mazur, 2014, p. 39), a przy następnych jedynie pierwszego zastępując pozostałych skrótem „et al.”: (Kowalski et al., 2014, p. 39).
    6. Cytowanie jednocześnie dwóch lub więcej publikacji różnych autorów: Autorów wymieniamy w kolejności alfabetycznej, oddzielając odniesienia do ich publikacji średnikiem: (Kowalski, 2010, p. 9; Mazur, 2012, p.12).
    7. Cytowanie więcej niż jednej publikacji autora: po nazwisku autora wpisujemy chronologicznie lata ukazania się publikacji: (Mazur, 2003, p. 68-70; 2004, p. 63-94).
    8. Jeżeli obie publikacje zostały wydane w tym samym roku, po jego podaniu wpisuje się litery alfabetu: (Mazur, 2001a, p. 4; Kowalski, 1999b, p. 34).
    9. Gdy autorzy noszą to samo nazwisko: publikacje rozróżnia się stawiając pierwszą literę imienia przed nazwiskiem autora.
    10. Stosować należy angielskie określenia skrótowe: in., ed., et al., p.
    11. Opis bibliograficzny książki:
      Kowalczyk, S. (2002). Zarys filozofii człowieka. Sandomierz: WSD.
    12. Artykuł w wydawnictwie zwartym:
      Mazur, P., Miterka, E. (2011). Practice and knowledge of the path to success – The State School of Higher Education in Chelm project. In: M. Bargel, E. Jarosz, M. Jůzl (ed.), Sociální pedagogika v souvislostech globální krize (p. 669-676), Brno: IMS.
    13. Artykuł w wydawnictwie ciągłym:
      Mazur, P. (2019). Koncepcja pracy dyplomowej na kierunkach społecznych o profilu praktycznym. Scientific Bulletin of Chełm – Section of Pedagogy 1, 91-98.
      Ryan, R. M., Deci, E. L. (2000).  Intrinsic and Extrinsic Motivations: Classic Definitions and New Directions. Contemporary Educational Psychology, 25, 54–67, doi:10.1006/ceps.1999.1020.
    14. Dokumenty elektroniczne:
      Laboratoria inLAB – fińska metoda na polskie innowacje!, http://www.pi.gov.pl/parp/chapter_86197.asp?soid=FD823A510E54443DBE66E723159D712E (access: 20.09.2018 r.).